29 - محقق حلى . « 1 » 30 - مفيد . « 2 » 31 - ميرداماد . « 3 » در آخر اضافه مىكنم كه فيض در هنگام نقل نظريه يا سخنى از اين بزرگان ، با ديدهء نقد به آن نگاه مىكند ، نه آنكه بىتحقيق و مقلدانه آن را بپذيرد . و لذا گاهى پس از نقل نظريه‌اى از اين بزرگان آن را ردّ مىكند ، چنان كه سخن ميرداماد را در تفسير حديث

--> ( 1 ) . الوافى ، ج 7 ، ص 409 . نجم الدين جعفربن حسن بن يحيى حلّى مشهور به محقق ( م 676 ق . ) فقيه و اديب و شاعر شيعى است . كمال علمى او را مىتوان از كتاب‌هاى او نظير « شرايع الاسلام » ، « النافع ( مختصر شرايع ) » ، « المعتبر » ، « رسالة التياسر فى القبله » ، « شرح نكت النهايه » ، « المسلك فى اصول الدين » ، « المعارج فى اصول الفقه » و . . . به دست آورد . علامه حلى و ابن‌داوود از شاگردان او مىباشند . ( طبقات اعلام الشيعه ، ج 3 ، ص 30 ؛ امل الآمل ، ج 2 ، ص 48 ، ش 127 . ) ( 2 ) . الوافى ، ج 2 ، ص 453 . محمدبن محمدبن نعمان ( [ 8 ] 336 - 413 ق . ) معروف به شيخ مفيد فقيه و مورخ و متكلم شيعى است كه زعامت شيعه را پس از صدوق ؛ بر عهده داشت . او را دانشمندترين عالم عصر خويش خوانده‌اند كه نزديك به دويست كتاب نگاشته و نجاشى نام كتب وى را آورده است . در جلالت وى همان بس كه در كلاس درس او افرادى نظير نجاشى ، شيخ طوسى ، سيد مرتضى پرورش يافته‌اند . شرح حال او در امل الآمل ، ج 2 ، ص 304 ، ش 921 ؛ الرجال ، نجاشى ، ص 399 ، ش 1067 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ج 2 ، ق 1 ، ص 186 آمده است . ( 3 ) . الوافى ، ج 1 ، ص 104 و 408 و 458 و 460 . ميرمحمّد باقر بن محمّد حسينى استرآبادى مشهور به ميرداماد ( 970 - 1041 ق . ) علامهء دهر و فيلسوف بزرگ قرن يازدهم هجرى است . پدرش مرحوم ميرشمس الدين محمّد داماد محقق كركى است ولذا به داماد مشهور گشت و اين لقب براى فرزندش بماند . مير محمد باقر از شاگردان حسين بن عبدالصمد ( پدر شيخ بهايى ) و عبدالعالى كركى فرزند محقق كركى است و از اساتيد فيض به شمار مىرود . او را به جهت كثرت علم « استاد البشر » ناميده‌اند . شرح حال او در طبقات اعلام الشيعه ، ج 5 ، ص 67 ؛ امل الآمل ، ج 2 ، ص 249 ، ش 734 آمده است .